با تشکر از سعید حسین پور که مرا برانگیخت که به آنهائی که از نجابت، شخصیت و جایگاه کاندیدا ها سوء استفاده میکنند تا خود را مطرح کرده و یا اینکه برای جهالت خود با تعریف های از من درآوردی حقی قائل شوند، گوشزدی کرده باشم.

باز هم تکرار میکنم که اکثر ما با فرهنگ انتخابات بیگانه ایم و فرقی میان انتخابات مختلف قائل نیستیم. با شیوع و سرایت نحوه تفکر خود تخریبی، توسط سلمان سیما، که ما در یک جامعه دموکراتیک زندگی میکنیم، تماس با نمایندگان پارلمانی بسیار ساده است، پس نیازی به کنگره نیست، به نظر لازم میاید که در این مورد میبایست آگاهی بوجود آوریم. بعد از بهرنگ رهبری، با گفتگوئی که با سعید حسین پور عزیز داشتم، متوجه میگردم که نه تنها این عارضه به ایشان نیز سرایت کرده، بلکه ایشان نیز با افتخار از آن برای سرکوب و تخریب کاندیدا ها استفاده میکند. تعجب نمیکنم اگر این قبیل افراد، زمانی که هنوز در ایران بودند به مبارزین با رژیم گفته باشند که نیازی به مبارزه نیست چون کشورهائی همچو کانادا برای مهاجرت وجود دارند. بالاخره هم باید سربلند باشند که با فرار از میدان مبارزه حقانیت خود را به اثبات رساندند.

از طرف دیگر ایمان کمالی سروستانی نیز، ویروس آزمایشگاهی مخرب "اعضای عادی" با "حقوق عالی" را در اذهان عمومی رایج کرده است که آنهم به نوبه خود در حال شیوع بوده و به نظر میاید تایاز فخری نیز به آن مبتلا شده باشد.

این عزیزان به جای اینکه اصلن وجود انتخابات را در یک نهاد غیر انتفاعی همچو کنگره ایرانیان زیر سئوال ببرند، همان انتظاراتی را که میتوان از کاندیدا ها در انتخابات پارلمانی داشت از کاندیدا های کنگره توقع دارند. در یک سازمان غیر انتفاعی فرد میبایست از خود گذشتگی داشته باشد تا قدم برداشته و به کار داوطلبانه بدون چشم داشت بپردازد. در نتیجه این اعضاء هستند که میبایست به شرایط کاندیدا ها تن دهند و نه به عکس. نمیدانم طبقه بندی اعضاء را کجا آموخته اند که برای هر کدام تعیین حقوق و تکلیف میکنند. و با عنوان اینکه من یک عضو عادی هستم حق دارم هر غلطی بکنم. تفتیش کنم، بازجوئی، سنجش، سئوالات نامربوط، ساده لوحی و کار را به جائی برسانم که برای جهالت خود حقوقی قائل شوم.

من به عنوان یکی از اعضای کنگره ایرانیان با حقوق برابر با تمام اعضای دیگر، با وصف آشنائی کامل به وضعیت وخیم و بحرانی این نهاد، آستین ها را بالا زده ام و قصد دارم در تغییر و تحول این نهاد در حال فوت فعالیت کنم. به همین دلیل برای خود حقوق بیشتری قائلم. از این رو از اعضاء تقاضا دارم اگر با شرایط من موافق هستند به من رای دهند وگرنه ترجیح میدهم که از رای دادن به من خودداری کنند. واقف هستیم که وظیفه اصلی رای دهنده و انتخاب شونده بعد از انتخابات تازه آغاز میگردد و بدون همکاری این دو با هم موفقیت امکان پذیر نیست. برای همکاری نیز حداقلی لازم است.

توجه داشته باشیم که رفتار ما بیانگر اصالت، تربیت خانوادگی و فهم و شعور اجتماعی ما میباشد.