| ICC Club | 2024 | 240903-1 |

This site belongs to Iranian Canadian Congress Members Association (ICCMA).
ICCMA tries to gather and keep all information related to ICC.
این سایت سعی دارد که کلیه اطلاعات مربوط به کنگره ایرانیان را جمع آوری و نگاهداری نماید

#	Medi Shams
1
2

	Medi Shams
1	Mohammad Rad	September 02		هفت سال پیش، درست در چنین روزی، یه عکس خاص گرفتم که هنوز تو ذهنم زنده است. اون عکس مربوط به درخت زندگی بود؛ یه اثر هنری شگفت‌انگیز که توی نمایشگاه جهانی اکسپو 67 مونترال به نمایش گذاشته شده بود. این اثر به عنوان یه هدیه از طرف آقای پیتر کاسون، کمیسر کل سازمان ملل متحد در نمایشگاه، ارائه شده بود. هنرمندی به نام جوزف ریفسر این درخت رو از چوب یه گردوی کهنسال ساخته بود. درخت زندگی نمادی بود از این که همه ما انسان‌ها، با وجود تفاوت‌های ظاهری و جغرافیایی، از یه ریشه مشترک سرچشمه گرفتیم و در طول زمان تو جهان پراکنده شدیم. این مجسمه زیبا به خوبی نشون می‌ده که ما همه اعضای یه خانواده بزرگ انسانی هستیم، اما وقتی به دنیای امروز نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که با وجود این ریشه‌های مشترک، هنوز نمی‌تونیم کنار هم باشیم. چرا؟ چون طمع وارد بازی می‌شه. این طمع می‌تونه تو روابط بین چند نفر، یه گروه یا حتی بین کشورها خودش رو نشون بده. وقتی طمع وارد دل و ذهنمون می‌شه، ما رو از مسیر اصلی زندگی‌مون دور می‌کنه و ارزش‌های انسانی مثل محبت، عدالت و احترام رو زیر سوال می‌بره. وقتی طمع میاد، به جای اینکه به هم کمک کنیم و از دستاوردهای مشترک‌مون لذت ببریم، دنبال اینیم که چطور می‌تونیم بر دیگران تسلط پیدا کنیم. اینجاست که اختلاف‌ها و دشمنی‌ها شروع می‌شه. یه دوست خوبم همیشه می‌گفت: "برای پرنور شدن نیازی نیست نور دیگران رو کم کنیم، بلکه باید راه درست رو بریم و تلاش کنیم." اما الان خیلی از آدم‌ها حتی تو کسب‌وکارها به جای اینکه به فکر رشد و توسعه خودشون باشن، دنبال اینن که از شرایط دیگران به نفع خودشون بهره‌برداری ناعادلانه کنن. واقعاً که هیچ وقت در دنیا عدالت واقعی وجود نداشته. حتی فرشته ترازوی عدالت هم ترازویش کجه! عدالت فقط یه واژه‌ست برای اینکه دل آدمایی که نمی‌تونن ناعادلانه رفتار کنن رو یه جوری آروم کنه. هیچ چیزی تو این دنیا عادلانه نیست. به قول چارلز دیکنز: "هیچ چیز در دنیا به اندازه بی‌عدالتی، به وضوح احساس و درک نمی‌شه." اما یادمون باشه که هیچ‌کس کامل نیست و هیچ‌کس بی‌عیب و خطا نیست، ولی مهم اینه که اول با خودمون و بعد با دیگران عادلانه رفتار کنیم. و در نهایت، خیلی دلم می‌خواست درباره یه دوست عزیزم مطلبی بنویسم که توی این شش ماه گذشته، شاهد تلاش‌ها و مشکلاتش بودم. مردی که با تمام توانش، مردانه از پس مشکلات و شکست‌ها بر اومد، چون ما خودمون به خودمون رحم نمی‌کنیم. ولی خوشبختانه به زودی استارت‌آپ بزرگی رو راه‌اندازی می‌کنه که نتیجه تمام سختی‌های این مدت خواهد بود. چندباری بهش گفتم که می‌تونه همیشه روی کمک من حساب کنه. این حرف‌ها رو نوشتم تا شاید کمی بیشتر به ارزش‌های واقعی زندگی فکر کنیم و یادمون بیاد که همه ما از یه ریشه‌ایم و بهتره که به جای طمع و اختلاف، به هم کمک کنیم و دنیا رو جای بهتری برای زندگی بسازیم. تصویر: دوم سپتامبر 2017 - اکسپو 67 مونترال