March 5 at 11:26 AM

#	Medi Shams	March 5 at 11:26 AM		کم اندیشی
1		March 5 at 11:30 AM
2

	Medi Shams
1	Congress (ICC)	March 4		آموزش تربیت جنسی به کودکان (بخش سوم) گفتگوی منا برقعی با دکتر الهام گرامی
	Congress (ICC)	March 5		قاضی کانادایی با درخواست کنگره ایرانیان کانادا به عنوان یک سازمان مردم نهاد حامی صلح و دموکراسی، برای حضور در هر دو مرحله کمیسیون بررسی دخالت های خارجی در انتخابات فدرال و سازمان های دموکراتیک کانادا موافقت کرده است. کنگره ایرانیان کانادا برای حضور موثر در این کمیسیون، نیازمند یاری و کمک همه اعضا و حامیان گرامی است. وکلای جوان ایرانی کانادایی که علاقمند به یاری داوطلبانه کنگره در این مسیر هستند، میتوانند از طریق ایمیل زیر با ما تماس بگیرند:

Iranian Canadian Congress (ICC)	March 4	آموزش تربیت جنسی به کودکان (بخش سوم) گفتگوی منا برقعی با دکتر الهام گرامی
	March 5	قاضی کانادایی با درخواست کنگره ایرانیان کانادا به عنوان یک سازمان مردم نهاد حامی صلح و دموکراسی، برای حضور در هر دو مرحله کمیسیون بررسی دخالت های خارجی در انتخابات فدرال و سازمان های دموکراتیک کانادا موافقت کرده است.

Iranian Canadian Journal

کم اندیشی

بعد از ده سال فعالیت های مشترک هنوز همدیگر را نشناخته ایم. تایاز فخری هنوز متوجه نشده است که فقط زمانی سئوالی را بصورت عمومی مطرح میکنم، که قبل از آن بار پاسخش را داده ام.

همگی ما متوجه شده ایم که مشکل اصلی ما فرهنگی است. به نظر من یکی از عوامل آن کم اندیشی است. ما بیشتر حرف میزنیم تا عمل. گفته ها و مطالب دیگران را تکرار و به اشتراک میگذاریم تا اینکه آنچه را خود هضم کرده ایم ارائه دهیم. بیشتر به حواشی میپردازیم تا اینکه به پیام بپردازیمُ حتی اگر در مطرح کردن آن کاستی هایی وجود داشته باشد.

آیا از وضعیت کنونی کنگره و کامیونیتی رضایت داریم؟

بعید میدانم که کسی به این سئوال بصورت مثبت پاسخ بگوید. پس اگر ناراضی هستیم چرا همت نمیکنیم و در جهت بهبودش تلاش نمیکنیم؟
چرا در سال اول سراسری شدن کنگره، بازبینی اساسنامه تا حدودی پیش رفت، خبرنامه کم و بیش بصورت منظم منتشر میشدند، ولی با کناره گیری کیهان رضوی قطع گردید؟ چرا افراد مثبت مانند کاوه شهروز، ارسلان کهنمویی پور، میترا صفاری در سال اول کناره گیری میکنند؟
اگر آرزوی خدیر و امیر حسن قاسمی نژاد تفرشی نیز از وضعیت کنونی کنگره ناراضی هستند، چرا برای یک دوره دیگر در هییت مدیره باقی ماندند؟ آیا مشکل این نهاد نبود جلسات کلاب هاوس و اینستاگرام بود؟ آیا مشکل با برگزاری اینگونه جلسات برطرف شد؟
اگر رضا نامداری از وضعیت فوروم ناراضی است چرا در بهبود آن تلاش نمیکند؟

شاید وضعیت وخیم کنونی را در صلاح میبینیم!

جز اینکه ترجیح میدهند که وضعیت به همین منوال ادامه پیدا کند ولی این نهاد در اختیار جناح مخالف قرار نگیرد، میتوانیم به نتیجه دیگری برسیم؟

از جان این کنگره چه میخواهی، چرا آنرا رها نمیکنی؟

این سئوالیست که تایاز فخری از من میپرسد. مدت سه سال است که کنگره بصورت کامل در اختیار همسویان قرار دارد. چرا آنها موفق نشده اند تا این نهاد را آنطور که مایلند اداره کنند؟ چرا همفکرانشان نیز آنرا ترک کرده اند؟ چرا حضور افرادی مانند مهدی صمدیان، تایاز فخری، مهران فرازمند و فلان و فلان زمانی نمایان میگردد که قرار است از بیژن احمدی حمایت و به فردی مانند شهرام تابع محمدی حمله گردد؟

شکست در محافظت از خودمان

زمانی که روزهای برخورد اولم را با اکثر فعالان کنگره به یاد میاورم، و آنرا را با امروز مقایسه میکنم متاسف میگردم. ما همگی در محافظت از خودمان شکست خورده ایم. آمدیم تا جهان را تغییر دهیم ولی حاصلش وضعیت وخیم خودمان، کنگره و این کامیونیتی است. من به عنوان یکی از فعالترین اعضای کنگره خود را بیشتر از دیگران در وخامت این نهاد سهیم میدانم و پوزش میطلبم.

گفتگو های سبک فیسبوکی

من جواب سئولاتم را میدانم و به دنبال جواب نیستم.
من به هیچ عنوان به دنبال گفتگو به سبک آنچه در سوشیال مدیا متداول است نیستم.
این مطلب برای دعوت به اندیشیدن است.

https://www.youtube.com/watch?v=rNU3e5ITGek