قدرت آنها از ضعف های ماست. فکر نکنم که در رابطه با این یک مورد و حداقل در رابطه با کنگره ایرانیان و هییت مدیره های چهار سال گذشته اش کسی با آن مخالفت داشته باشد. سه سال همگی به نظاره پرداختیم به این جوانان این پیام غلط را دادیم که ما عرضه اش را نداریم و آنها هر چه خواستند کردند. به ناگهان جریانی درمخالفت با بی قانونی های هییت مدیره های همسو به حرکت میافتد و آنچنان سریع و محکم حرکت میکند که حتی خود ما را غافلگیر میکند.

_____________________________

یکی از مشکلات ما عدم شناخت از خود بصورت فردی و جمعی میباشد. فعالان واقعی و قدیمی ما بیشتر ماهییت رهبری دارند تا دنباله روی، و ما به اندازه کافی در فعالیت های جمعی مان به این مورد پر اهمیت توجه نمیکنیم. آنهائیکه به دلایل مختلف در صدر قرار میگیرند و موفق میگردند که تعدادی را با خود همراه کنند سعی دارند که همه را در یک مسیر قرار داده و با روش ترجیهی خود عمل نمایند که نتیجه اش تفرقه و رودرروئی هایی میشود که هزینه هایش را همگی میپردازیم. مورد ایمان کمالی سروستانی یکی از این موارد است که اولن نتوانست خود را با کارزار تغییر هماهنگ کند، دومن در خودش این توان را ندید که جریانی را به راه بیاندازد، و سومن موفق نشد که جائی برای خود در این جریانات پیدا کند. ما اگر موفق گردیم محیط را به گونه ای شکل دهیم که هر کس با حداکثر ظرفیت خود و در استقلال کامل، ولی با هماهنگی با دیگران فعالیت نماید، به حداکثر کارائی که حاصلش رشد فردی و پویائی جمعی میباشد خواهیم رسید.

____________________________

کسانی که عباس حیدری را میشناسند میدانند که این فرد هم ابتکار عمل دارد و هم اینکه برای آنچه به آن باور دارد از دل و جان مایه میگذارد. پیوستن ایشان را به کمپین رهائی کنگره از اشغال چهار ساله همسویان جمهوری اسلامی را نشان دیگری از موفقیت تضمین شده ما در این انتخابات میدانم. عباس جان متشکریم.