" تایاز عزیز. از حسن نظرت متشکرم. من فقط نظر شخصی ام رو گفتم. منطق دوستان عزیز ارسلان, انوش و مهرداد رو هم هم میفهمم و هم میپسندم. اونها (به درستی) میگن که گوینده و هویتش هم علاوه بر حرفش و نظرش اهمیت دارن. در بحث هایی مثل مباحث کنگره حتما چنین هست. خواستگاه سیاسی و عقیدتی افراد حتما در تعیین بار حرفشون مهم هست. حرف دوستان در بعد عمومی خیلی درست هست. من هم متوجه صحت حرفشون هستم. دلیل نوشتن نظرم اینه که من سعی میکنم به صورت یک روش شخصی, که برای تصمیمات جمعی اصلا تجویزش نمیکنم, ترجیح میدم دست کم در جاهایی که پای نظر در میون هست و کار به عمل و تصمیم گیری نمیرسه به جای خواندن نیت, فقط متن رو بخونم. این روش ناقص و شخصی من, هم ناقص هست و هم شخصی. دوستان به درستی روش واقع گرایانه و منطقی رو مدنظر قرار میدن. در عالم واقع, و میدان عمل گوینده اهمیت زیادی داره. مثالی میزنم که شاید برای تو نزدیک به ذهن تر باشه. برای تو آیا یک جمله ثابت "جمهوری اسلامی باید تغییر رفتار بدهد" همیشه یک معنی داره؟ اگر نتانیاهو این حرف رو بزنه برات فرقی نمیکنه تا اینکه خاتمی بگه؟ فکر میکنم تو هم موافق باشی که همین حرف رو اگه نتانیاهو بزنه یه چیز دیگه هست و اگه خاتمی بگه یه چیز دیگه. منظورم اینه که دوستان کاملا صحیح میگن. گوینده مهم هست. این فقط یک روش ناقص شخصی هست که من به کار میبرم. وگرنه درستش (در دنیای واقعی) احتمالا اینی هست که دوستان میگن."

_____________________