آنموقعی که پذیرفتم که به پیشنهاد کاووس در این حدس شرکت کنم، نمیدانستم که میتونه اینقدر من را در فکر فرو ببره. چندین بار نوشته های ایمان و مهدی ترابی کیا را خواندم. به گذشته ها و گردهمایی های چهار متقاضی بازگشتم تا ببینم آیا واقعن آنقدر دیگران را شناخته ام که از طریق این پلاتفرم بتوانم آنها را پیدا کنم.
 

زمانیکه که به اسامی داده شده توسط کاووس نگاه میکنم، این احساس در من بوجود میاید که کاووس یک چیز هایی را میداند که من نمیدانم. از اینرو بیشتر به شک میروم و از خودم میپرسم راستی چرا از من و کاووس دعوت نشده بود؟
- آیا کسانی در گردهمایی بزرگ حضور داشتند که ما نمیبایست بدانیم کیستند؟ آیا آنها تقاضا کرده بودند که ما نباشیم؟
- آیا "این وری ها" به ما شک دارند؟
- آیا زمان آن رسیده که من و کاووس "وسطی ها" را به جریان بیاندازیم؟
 

زمانی هم که مخفی کاری ها را میبینم خوشحال میشوم. چون به عکس بی حالی و حالت عوامفریبانه پلاتفرم و آنچه از نوشته های ایمان و مهدی برمیاد، موقعیت رزمی را که واقعیست حس میکنم. نمیدانم این عزیزان چه در سر دارند. در موقعیت فعلی فقط یک نکته مهم است و آنهم "رهائی کنگره از تسلط آن وری ها".
 

به هر حال به عکس کاووس که در یک شات بیشتر از پانزده اسم را رو کرد، من نیاز به زمان بیشتری دارم و محتاطانه حرکت خواهم کرد. به نظر هم نمیاد که هر پانزده نفر بخواهند اسامی خود را اعلام کنند. این بخش که تمام شد من به کاووس و دیگران این پیشنهاد را خواهم داد که نام آن صد نفر دعوت شده و آن پنجاه نفر حاضر شده را حدس بزنیم.