4- جای تعجب است که این بار این نوشته بصورت یک نامه و در صفحه خودی ها، که شهرام عزیز آدمین آن است، و بطور اتفاقی چند هفته پیش مهدی در آن محدود الکلام میگردد، باید بیرون آید. چرا مقاله نویس ما این موضوع را در جامعه بزرگتر مطرح نمیکند تا رفع سوءتفاهمات برای تعداد بیشتری از افراد کامیونیتی بوجود آید. این مشکل که یک شبه بوجود نیامده، چرا نقاد کنگره ما پیش از این صدایش را بلند نکرده است، و چرا در رابطه با کجروی ها و اشکالات دیگر کنگره قلم خود را زمین گذاشته است.

5- چرا شهرام عزیز با ضبط صوتی و تصویری از جلسات مخالف است، تا مردم خود ببینند و بشنوند و برداشت خود را داشته باشند، و نه برداشت من و یا شهرام را. اگر هم مخالفتی ندارد چرا دیگران را قانع نمیکند که حداقل ضبط صوتی همین دو جلسه آخر که موجود است در اختیار همگان قرار گیرد؟ و چرا همین روال را برای جلسات آینده بازنگری اساسنامه اختیار نمیکند که لازم نباشد مهدی شمس به تفسیر های شخصی و دروغین خود بپردازد.

6- من شهرام را مقصر نمیدانم بلکه او را قربانی عدم مدیریت صحیح بهروز آموزگار، عضو هییت مدیره، سرپرست کمیته سیاست گذاری میدانم. بار دیگر تکرار میکنم که عدم شهامت و تجربه هییت مدیره کنونی، و ترس از مواجه شدن با مخالفین خود، باعث آن گردیده که بر خلاف شعار های موافق با مشارکت جمعی، طوری عمل کنند که داوطلبین مشارکت در کمیته سیاست گذاری از چهل نفر به کمتر از تعداد انگشتان یک دست رسد. این چهارمین سال میباشد که بازنگری اساسنامه صورت میگیرد. سال اول کاوه شهروز اساسنامه ای را آماده میکند. سال دوم همین کار را دیوید موسوی انجام میدهد. سال گذشته پرسشنامه در زمان موعود آماده میگردد. امسال که دیگر اثری از مخالفین در صحنه وجود ندارد باید شاهد این نوع رفتار غیر دموکراتیک گردیم.